Update
Jim Jarmusch' Jams
Tromgeroffel, muziek aan en.…. Ter ere van zijn nieuwe film Father Mother Sister Brother, brengen wij meer Jim Jarmusch terug naar de Schuur!
Jim Jarmusch (1953) is een iconische Amerikaanse filmmaker die bekendstaat als een van de pioniers van de onafhankelijke cinema. Met zijn minimalistische stijl, droge humor en oog voor eigenzinnige personages maakt hij films die vaak draaien om kleine momenten en grote gevoelens.
Zijn doorbraak kwam met Stranger Than Paradise, waarna hij uitgroeide tot een vaste naam op internationale festivals. Zijn werk balanceert moeiteloos tussen poëzie en absurditeit, vaak met een sterke muzikale invloed.
In 2025 won Jarmusch de Gouden Leeuw in Venetië met Father Mother Sister Brother, opnieuw een subtiele, humorvolle blik op menselijke relaties en typisch Jarmusch: ingetogen, eigenzinnig en verrassend raak.
Programma
Di 21 apr
Wo 22 apr
Do 23 apr
Vr 24 apr
Za 25 apr
Zo 26 apr
Ma 27 apr
Di 28 apr
Wo 29 apr
Do 30 apr
Vr 1 mei
Za 2 mei
Zo 3 mei
Ma 4 mei
Di 5 mei
Wo 6 mei
Onze programmeur Luna over Jim Jarmusch
Ik kijk er altijd naar uit om weer in de werelden van Jarmusch te duiken. Het zijn werelden waarin hij een moeiteloze ‘coolness’ verspreidt, en droomkomische situaties creëert met outsider-personages die zich voortbewegen zonder enige vorm van haast.
Bij Down by Law geniet ik enorm van de krachtige positiviteit en levenslust van Roberto Benigni, een levensles voor ons allemaal, in combinatie met de rauwe, gruizige soundtrack van Tom Waits.
Bij Ghost Dog is het juist de mix tussen de hiphop muziek van The RZA en de diepe samurai-wijsheden die Forest Whitaker volledig ‘owned’ tijdens zijn nachtelijke uren (deze film ‘kijk’ je met gemak met je ogen dicht).
Stranger Than Paradise verraste me dan weer doordat juist de stiltes tussen de dialogen me het meest vertelden.
Het zijn films waarin je je thuis kunt voelen, omdat houding en sfeer belangrijker zijn dan het plot. Je belandt in een universum waar ‘cool’ niet gezocht is, maar simpelweg bestaat in de marges van het alledaagse. Zijn films zijn een soort eigen ongepolijste soundtrack van het leven.
Het zou me niets verbazen als mensen na het zien van deze films met een net iets ongedwongener en koelere houding de zaal uitlopen.