Drie visies op eenzaamheid | Schuur
Drie visies op eenzaamheid

27 oktober 2021

Drie visies op eenzaamheid

De komende maanden zie je in de Schuur voor­stel­lingen van drie makers die eenzaamheid hebben onderzocht voor hun voor­stel­ling. We spraken met Dagmar Slagmolen (Via Berlin), Sanne Nouws (House of Nouws) en Arno Schui­te­maker over de kunst en schoonheid ervan. Drie visies op eenzaamheid.

Eenzaam met z’n allen

Artistiek leider van muziek­the­a­ter­ge­zel­schap Via Berlin, Dagmar Slagmolen, viert voor haar nieuwe voor­stel­ling de kunst van het ongelukkig zijn. Het besef dat de zwaarte nu eenmaal bij het leven hoort, kan het leven juist dragelijker maken,” zegt Dagmar. Zonder zwaarte, ook geen ervaring van lichtheid. Is dat niet de ruimte waarin we de ander het makkelijkst zouden kunnen ontmoeten? Wetende dat iedereen door verdriet gaat, zou dat wellicht voor verbinding kunnen zorgen.” Aan de hand van deze vragen presenteert Via Berlin de voor­stel­ling Instant Loneliness. Een voor­stel­ling die deel uitmaakt van de Instant-drieluik, een reeks die zij maakt met Cello Octet Amsterdam die gaat over de achterkant van instant fixes, ofwel de snelle oplossingen om problemen in ons leven op te lossen. Haar research naar eenzaamheid deed zij alles­be­halve alleen: voor het voor­on­der­zoek werkte Via Berlin gedurende drie jaar samen met zeshonderd studenten Inter­dis­ci­pli­naire Sociale Weten­schappen, op zoek naar de mani­fes­tatie van eenzaamheid in Nederland. Met ruim 700 deelnemers aan interviews, workshops en kunst­zin­nige inter­ven­ties is Instant Loneliness misschien wel het minst eenzame onderzoek naar eenzaamheid ooit. 

Eenzaam in de grote stad

De House of Nouws productie Storm voor wie wakker is is een thea­ter­voor­stel­ling die gaat over een stad waarin een aantal mensen die s nachts op hetzelfde moment wakker zijn zonder het van elkaar te weten, elkaar vinden in een losbar­stende storm. Artistiek leider Sanne Nouws haalt inspiratie uit haar eigen leef­om­ge­ving. Ik woon in een flat in Amsterdam, een gebouw waar mensen dicht op elkaar wonen en enkel van elkaar gescheiden worden door een muur. Toch heeft niemand contact met elkaar en zijn we in de stad misschien wel het meest op onszelf toegeworpen,” vertelt ze. De storm in het verhaal is datgene, dat we ook in de grote stad met elkaar delen.” Met teksten en muziek geïn­spi­reerd door Kae Tempest kijken we naar een wervelwind van een voor­stel­ling gespeeld door vier performers. In de nachtelijke reis neemt House of Nouws je mee in een stortbui waar we allemaal onder staan. Uitein­de­lijk staan we allemaal in dezelfde storm en dat is oké.”

  • Via Berlin Instant Loneliness
  • Storm voor wie wakker is - House of Nouws
  • O S C A R Arno Schuitemaker

Eenzaam met z’n drieën

Dans­voor­stel­ling O S C A R van Arno Schui­te­maker is een installatie en dans­voor­stel­ling in één. Ook Schui­te­maker gaat op zoek naar de afge­zon­derde mens. Een paar jaar terug kwam ik uit een ultra-lange afstands­re­latie,” vertelt hij. Terwijl ik tijdens die relatie het grootste deel van de tijd alleen was, was ik nu voor het eerst alleen alleen. Ik vroeg mezelf af: wat is het wezenlijke verschil? Het rauwe gevoel van onzekerheid, vast­be­ra­den­heid en kracht dat ik toen ervaarde, probeer ik in mijn nieuwe voor­stel­ling te verwerken.” O S C A R wordt uitgevoerd door drie dansers maar heeft de vorm van een solo. Je zou het kunnen zien als drie solo’s in één, of een solo voor drie. Wat betekent een solo eigenlijk, en waarom is het nood­za­ke­lijk om deze uit te voeren in je eentje? De spiegelende vloer waarin de toeschouwer zichzelf kan zien en de talloze schaduwen van lichamen, verbeelden het gevoel van eenzaamheid in de massa. Wordt eenzaamheid versterkt door de aanwe­zig­heid van anderen, of doordat je jezelf terug kunt zien in de eenzaamheid van de ander?

Meer zoals dit